ԻՆՉՈ՞Ւ ԵՆ ՄԱԹԵՄԱՏԻԿՈՍՆԵՐԸ ՍԻՐՈՒՄ ԱՐՎԵՍՏԸ

##article.authors##

  • Ալեքսանդր Վոլոշինով ՀՊՄՀ

Հիմնաբառեր-:

Մաթեմատիկա, արվեստ, հույզեր, նյարդակենսաբանություն, լիմբիկ համակարգ

Վերացական

Թվում է, թե մաթեմատիկոսները՝ ամենաճշգրիտ գիտության սպասաչկուները, պետք է հեռու լինեն արվեստից, որ լցված է զգացմունքներով և սուբյեկտիվ փորձառություններով: Սակայն, ընդհակառակը, քաջ հայտնի է, որ ինչպես հանրահայտ, այնպես էլ սովորական մաթեմատիկոսները սիրում են արվեստը և նրա նուրբ գիտակներն են։ Աշխատանքում ներկայացվում են նման մի շարք օրինակներ։ Փորձ է արվել մաթեմատիկայի և արվեստի ներքին հարաբերության ֆենոմենը դիտարկել նյարդակենսաբանության տեսանկյունից։ Ելնելով ուղեղի երեք մակարդակների հայեցակարգից, նշվում է զգացմունքների (լիմբիկ համակարգ կամ «էմոցիոնալ ուղեղ») զգալի ազդեցությունը նեոկորտեքսի աշխատանքի վրա: Բարձրագույն կարգերի էմոցիաները՝ գեղեցկության և ներդաշնակության զգացումը, խթանում են ռացիոնալ մտածողությունը և ապահովում, որ այն հաղթահարի «տրամաբանական բացը», որը կոչվում է ինտուիցիա: Ձախ «մաթեմատիկական» կիսագնդում միամոդալ խոսքի գոտիների տեղակայումը ապահովում է նրանց միջև ամենակարճ նեյրոնային կապերը և, հավանաբար, հանդիսանում է մաթեմատիկայի և գրականության (հատկապես պոեզիայի) ներքին հարաբերությունների նյարդակենսաբանական հիմքը

Հղումներ

Аристотель. (1975). Метафизика // Аристотель. Собр. соч. в 4 т. Т. 1. М.: Мысль, 1975.

Бессараб, М. (2009). Лев Ландау. Роман-биография. М.: Издательство «Октопус», 2009.

Колмогоров, А.Н., Прохоров, А.В. (1968). К основам русской классической метрики // Содружество наук и тайны творчества. М.: Искусство, 1968. С. 397-432.

Пенроуз, Р. (2012). Новый ум короля: О компьютерах, мышлении и законах физики. Изд. 6-е, испр. М.: УРСС: ЛЕНАНД, 2012.

Эйнштейн, А. (1967). Собр. научн. трудов в 4 т. Т. 4. М.: Наука, 1967.

MacLean, P.D. (1990). The Triune Brain in Evolution: Role in Paleocelebral Functions. N.Y.: Springer, 1990.

##submission.downloads##

Հրապարակված

2022-11-03